თბილისი (GBC) - საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარემ შალვა პაპუაშვილმა საკანონმდებლო ორგანოში წლიური ანგარიშის წარდგენისას ქვეყნის საგარეო პოლიტიკასა და ევროინტეგრაციის პროცესზე ვრცლად ისაუბრა. მისი განცხადებით, საქართველოს ევროპელობა „მაშასადამეს“ აღარ საჭიროებს, რადგან ქვეყანა თავად არის ევროპული ცივილიზაციის თანაშემოქმედი.

„პროქართული“ საზომი გეოპოლიტიკაში

შალვა პაპუაშვილის თქმით, საერთაშორისო პოლიტიკაში „მექანიკური იარლიყები“, როგორიცაა პროდასავლურობა თუ პრორუსულობა - გახუნდა. მისი მტკიცებით, დღეს ერთადერთი ვალიდური საზომი „პროქართული“ ორიენტაციაა, რადგან ნებისმიერი სხვა „პრო-ორიენტაცია“ საბოლოო ჯამში არა ქართულია, ვინაიდან ის ქვეყნის პოლიტიკას ეროვნულ ინტერესს აშორებს და სხვისი მიზნების ინსტრუმენტად აქცევს.

პარლამენტის თავმჯდომარემ აღნიშნა, რომ ქვეყნის მართვის საკითხებში არ არსებობს პროევროპულობა და ანტიევროპულობა, არამედ არსებობს მხოლოდ ქართულობა და ანტიქართულობა.

ევროპა, როგორც ღირებულება და არა ბიუროკრატია

პაპუაშვილმა განმარტა, რომ ევროკავშირი ევროპის მხოლოდ ერთ-ერთი გამოვლინებაა და წევრობის არქონა არ ნიშნავს, რომ საქართველო ვინმეზე ნაკლები ევროპაა. მან მკაცრად დაგმო პარტნიორების მხრიდან ე.წ. „მენტორული ტონი“ და აღნიშნა, რომ საქართველო ევროპული ღირებულებების დაცვაში ისტორიულად ხშირად მარტო იდგა. მისი თქმით, ევროკავშირის წევრობა არავის უნდა აძლევდეს უფლებას, ქედმაღლურად უკარნახოს ქართველ ხალხს საკუთარი არჩევანი, რადგან ასეთი დამოკიდებულება უსამართლო და არაევროპულია.

ბრიუსელის პასუხისმგებლობა და ურთიერთობის გამოსწორების გზა

პარლამენტის თავმჯდომარემ დაძაბულ ურთიერთობებზე პასუხისმგებლობა იმ ევროპელ მმართველებს დააკისრა, რომლებმაც ეს პროცესი საკუთარი პოლიტიკური დღის წესრიგის მძევლად აქციეს. მისი თქმით, ურთიერთობების გამოსასწორებლად ბრიუსელმა უპირველეს ყოვლისა პატივი უნდა სცეს დემოკრატიას და შეწყვიტოს პოლიტიკური ნების გარედან თავს მოხვევა.

ამასთანავე, პაპუაშვილმა ყურადღება გაამახვილა სამართლის უზენაესობაზე და პარტნიორებს შეახსენა საერთაშორისო სასამართლოებში, კერძოდ სტრასბურგში, ქართული მართლმსაჯულების სასარგებლოდ დასრულებული საქმეები. გამოსვლის დასასრულს მან აღნიშნა, რომ აუცილებელია შეწყდეს ევროპული დედაქალაქებიდან მომდინარე დეზინფორმაცია და ანტიქართული რიტორიკა, რადგან პარტნიორობა შეუძლებელია იქ, სადაც სიმართლის ნაცვლად პოლიტიკური ნარატივები დომინირებს.